Zewnątrzsterowność

Terminem tym określa się cechę charakteryzującą ludzką osobowość której treścią jest duża niesamodzielność bądź brak autonomii w dokonywanych wyborach. Im jednostka jest bardziej zewnątrzsterowna, tym w mniejszym stopniu jest ośrodkiem swoich własnych decyzji i działań. Ważne przy tym jest to, iż istnieją dwa rodzaje zewnątrzsterowności: pierwsza o podłożu poznawczym, druga zaś o podłożu psychologicznym. Zewnątrzsterowność poznawcza wynika z braku dostępności do faktów, które mogłyby stać się podstawą do oceny danej sytuacji i podjęcia racjonalnej decyzji. Brak pełnej wiedzy o danej sprawie w zasadniczy sposób wpływa na oceny i ostateczne decyzje. Jeśli zatem określone ośrodki dysponujące wiedzą i przekazujące ją społeczeństwu preparują odpowiednio treść, wtedy (nawet w sytuacji, gdy jednostki są przekonane o swojej niezależności) podlegają zewnątrzsterowności. Psychologiczny aspekt zewnątrzsterowności ujawnia się w przypadku osób, których osobowość określana jest potocznie mianem „słabej”, posiadającej trudności w obronie własnego zdania, nieasertywnej. Często szukającej za wszelką ceną akceptacji. Taka osoba nawet jeśli jest świadoma niewłaściwego wyboru, nie posiada w sobie siły, aby przeciwstawić się zdaniu innych osób. Jednostki takie nawet w przypadku posiadania swojego zdania nie potrafią wytrwać przy nim, rezygnując z jego głoszenia i ulegając wpływowi grupy. Osoba, którą można mona określić mianem zewnątrzsterownej stanowi łatwy łup dla wszelkich grup opartych na manipulacji i ma bardzo małą (lub nie ma jej wcale) zdolność do zachowań ochronnych, nonkonformistycznych.

Panel klienta

Nazwa użytkownika:

Hasło:

Polecane Publikacje
Słownik Licealisty

Wiedza o społeczeństwie - maturalna praca pisemna

Wiedza o społeczeństwie - Analiza tekstów źródłowych