Zasada pomocniczości

Zasada stosowana w systemach ustrojowych, których konstrukcja opiera się na założeniu podziału władzy i delegowaniu jej na niższe szczeble administracji publicznej. Oznacza prawo określonej struktury administracyjnej niższego rzędu (np. gminy) do samodzielnego zaspokajania własnych potrzeb do czasu, kiedy potrafi sobie z nimi poradzić samodzielnie. Innymi słowy: struktury niższego rządu mają pierwszeństwo w wykonywaniu zadań, których bezpośrednio dotyczą ich skutki, przed strukturami wyższego rzędu; dla przykładu gmina ma pierwszeństwo w wykonywaniu zadań jej dotyczących przed powiatem czy województwem. Jest to efekt zapisu konstytucyjnego z art. 164. ust. 3, który mówi: „Gmina wykonuje wszystkie zadania samorządu terytorialnego nie zastrzeżone dla innych jednostek samorządu terytorialnego”. Zapis ten ustanawia tzw. domniemanie kompetencji gminy, gdzie inne szczeble administracji publicznej realizują działania prawnie im przyporządkowane, gminie zaś przynależą zadania na sposób pierwotny (domniemywa się że zadanie należy do niej, o ile nie jest wyraźnie zastrzeżone dla wyższego szczebla administracji samorządowej). Podobnie dzieje się także na wyższych poziomach w relacji powiat – województwo czy województwo – administracja rządowa. Jedynym uzasadnieniem ingerencji struktury wyższego rzędu (np. województwa w zakres zadań powiatu) występuje wtedy, gdy skala zadań ewidentnie przekracza możliwości danego organu.

Panel klienta

Nazwa użytkownika:

Hasło:

Polecane Publikacje
Słownik Licealisty

Wiedza o społeczeństwie - maturalna praca pisemna

Wiedza o społeczeństwie - Analiza tekstów źródłowych