Wykroczenie

Jest to czyn społecznie szkodliwy niezgodny z prawem, posiadający niską szkodliwość społeczną i zagrożony przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia karą aresztu (od 5 do 30 dni), ograniczenia wolności, grzywny do 5000 zł albo nagany. O kwalifikacji danego czynu jako wykroczenia decydują te same elementy, które decydują o istocie przestępstwa; wina osoby popełniającej czyn i bezprawność czynu. Jednak wykroczenie w porównaniu do przestępstw ma znacznie mniejszy ciężar gatunkowy.

Wykroczenie, podobnie jak przestępstwo, można popełnić zarówno umyślnie, jak i nieumyślnie. To pierwsze dokonuje się wtedy, gdy sprawca działając posiada intencję popełnienia czynu zabronionego. To drugie ma miejsce wtedy, gdy czyn nastąpił w efekcie nie zachowania odpowiednich środków ostrożności, choć sprawca posiadał świadomość możliwych następstw.

Do roku 2001 orzeczenia w sprawach wykroczeń wydawały pozasądowe organy zwane kolegiami do spraw wykroczeń, działające przed 1990 r. przy organach administracji, a następnie pod egidą resortu sprawiedliwości. Ich działalność budziła jednak rozliczne spory, które zakończyła dopiero Konstytucja z 2 kwietnia 1997 roku, przesądzając w art. 175 ust. 1, iż wymiar sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej sprawują sądy. Ostatecznie w roku 2001 sprawy kolegiów przejęły sądy grodzkie, będące wydziałami sądów rejonowych, a w przypadku nie istnienia w danym sądzie rejonowym sądu grodzkiego wydziały karne tychże sądów.

Panel klienta

Nazwa użytkownika:

Hasło:

Polecane Publikacje
Słownik Licealisty

Wiedza o społeczeństwie - maturalna praca pisemna

Wiedza o społeczeństwie - Analiza tekstów źródłowych