Większości parlamentarne

Pojęcie oznaczające minimalną ilość głosów niezbędną do przegłosowania danej sprawy w Sejmie i w Senacie (bądź w organach parlamentarnych innych państw oraz w każdym ciele kolegialnym). Polska Konstytucja z 2 kwietnia 1997 roku wyróżnia aż pięć typów większości, które stosowane są w całej gamie sytuacji ustrojowych, decydujących o rozwiązaniu jakiejś określonej sprawy. Najczęściej stosowaną i najłatwiejszą do uzyskania większością jest większość zwykła. Polega ona na tym, iż w trakcie głosowania pod uwagę brane są wyłącznie głosy ZA lub PRZECIW, zaś głosy wstrzymujące się dla ostatecznego rozstrzygnięcia nie mają żadnego znaczenia (np. mając na sali 391 osób, 184 z nich oddało głos na opcję „za”, 175 na opcję „przeciw” zaś 32 były „wstrzymujące się”). Drugą najczęściej używaną większością jest większość bezwzględna, która w przeciwieństwie do poprzedniej bierze pod uwagę głosy wstrzymujące się. Polega ona zatem na tym, iż aby dane rozwiązanie zostało zaakceptowane, musi za jego poparciem głosować więcej osób niż na opcje „przeciw” i „wstrzymujące się” razem wzięte (a zatem z owych 391 musiałoby być „za” co najmniej 196). Trzecim typem większości jest większość kwalifikowana, czyli taka, którą wyraża określony ułamek, w Polsce najczęściej 2/3, lub 3/5. I wreszcie większość ustawowej liczby posłów, czyli inaczej większość bezwzględna z pełnego składu niższej izby parlamentu (w przypadku polskiego Sejmu 231).

Panel klienta

Nazwa użytkownika:

Hasło:

Polecane Publikacje
Słownik Licealisty

Wiedza o społeczeństwie - maturalna praca pisemna

Wiedza o społeczeństwie - Analiza tekstów źródłowych