Traktat waszyngtoński

Zwany także traktatem północnoatlantyckim, został podpisany w stolicy Stanów Zjednoczonych w dniu 4 kwietnia 1949 r. pomiędzy Belgią, Danią, Francją, Holandią, Islandią, Kanadą, Luksemburgiem, Norwegią, Portugalią, Stanami Zjednoczonymi, Wielką Brytanią i Włochami. Wszedł w życie 24 sierpnia 1949 r. W efekcie jego podpisana powołany został do życia nowy międzypaństwowy układ militarno – wojskowy zwany Paktem Północnoatlantyckim (NATO), który w świetle powstałych przepisów miał mieć wyłącznie charakter obronny. Jego głównym celem było stworzenie parasola ochronnego nad Europą Zachodnią, wobec realnej groźby ataku ze strony Związku Radzieckiego.

Traktat składa się z czternastu artykułów, którego kluczowym elementem jest artykuł piąty, stanowiący, iż atak na któregokolwiek z członków Paktu będzie interpretowany jako naruszenie terytorium wszystkich pozostałych państw-sygnatariuszy. Tym samym stanowić będzie podstawę do wspólnej interwencji zbrojnej.

Polska przystąpiła do Paktu 12 marca 1999, kiedy w depozycie rządu Stanów Zjednoczonych Ameryki – zgodnie z postanowieniami traktatu waszyngtońskiego – złożone zostały dokumenty ratyfikacyjne. Dokumenty te złożył ówczesny minister spraw zagranicznych Rzeczpospolitej Polskiej Bronisław Geremek (on także podpisywał traktat), po uprzednim ratyfikowaniu go przez polskiego Prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego. Zgoda na ratyfikację wyrażona została w ustawie.

Panel klienta

Nazwa użytkownika:

Hasło:

Zarejestruj się Zapomniałem hasła...
Polecane Publikacje
Słownik Licealisty

Wiedza o społeczeństwie - maturalna praca pisemna

Wiedza o społeczeństwie - Analiza tekstów źródłowych