Norma prawna

Jest to reguła postępowania, ustanowiona lub uznana przez państwo i zagwarantowana przymusem państwowym. Owa reguła postępowania, o której mowa może mieć charakter abstrakcyjny bądź konkretny. W przypadku abstrakcyjnym zwraca się ona do hipotetycznego adresata i określa okoliczności zaistnienia danej normy. Urzeczywistnia się jednak dopiero w chwili, gdy czyn określony w normie zostanie popełniony. Jeżeli więc zaszłaby sytuacja, gdzie po wprowadzeniu danego prawa (danej normy prawnej) nikt nie popełnia określonego w niej czynu (np. nie przekracza wyrażonego w niej zakazu), wtedy norma nie ma zastosowania. Uaktywnia się w sytuacji zaistnienia danego czynu. Przeciwieństwem normy abstrakcyjnej jest norma konkretna, która wskazuje z imienia bądź nazwy podmiot (osobę, firmę, gminę itp.) która jest jej adresatem. Przykładem może być jakaś decyzja administracyjna odnośnie warunków zabudowy jakiegoś terenu. Inną formą podziału norm prawnych jest ich rozróżnienie na normy zakazowe, nakazowe i dozwalające. Pierwsze z nich wskazują czynność, od której adresat normy musi się powstrzymać. Drugie to te, które wskazują na konieczną do zrealizowania czynność. Trzecie zaś dają adresatowi możliwość wyboru – może dane działanie wykonać, bądź też może się od jego realizacji powstrzymać.

Występujące w definicji pojęcie „ustanowienia” oznacza, iż dana norma została uchwalona przez powołany do tego organ (np. Parlament) na drodze określonej prawem procedury. Pojęcie „uznania” oznacza iż sama norma jest produktem inkorporowanym, nie stworzonym przez uprawniony do tego organ. Przykładem prawa uznanego są normy prawa międzynarodowego, stające się częścią polskiego prawa na skutek zgody parlamentu i prezydenckiej ratyfikacji.

Panel klienta

Nazwa użytkownika:

Hasło:

Polecane Publikacje
Słownik Licealisty

Wiedza o społeczeństwie - maturalna praca pisemna

Wiedza o społeczeństwie - Analiza tekstów źródłowych