Makiawelizm

Pojęcie pochodzące od włoskiego filozofa, Niccolo Machiavellego, florentczyka, autora słynnego Księcia, w którym opisał swoją wizję uprawiania polityki. Oznaczające w najbardziej prostej formie założenie, iż naczelną wartością w odniesieniu do państwa jest tzw. racja stanu, a zatem zbiór jego najbardziej żywotnych interesów. Ich realizacja jest swoistym aksjomatem moralnym, wobec którego wszystkie inne są daleko mniejsze. Konsekwencją takiego podejścia jest pragmatyzm, czy jak powiedzielibyśmy dzisiaj – realpolitik. Polityka zatem to nie tyle domena moralności, ale działania. Realizacji określonych założeń, które mają przyczyniać się do umocnienia pozycji danego państwa na arenie międzynarodowej. W polityce nie ma zatem miejsca na sentymenty i empatię, gdyż gra toczy się o konkretne interesy.

To podejście Machiavellego nie zjednało mu w czasach w których żył zbyt wielu przyjaciół, gdyż postrzegano go jako zwolennika reguły, iż cel uświęca środki. Doszło wręcz do tego, iż jeszcze za jego życia na temat zawartych w Księciu myśli wypowiedział się angielski kardynał Reginaldo Pole pisząc: „Gdyby władca był szatanem w ludzkim ciele i posiadał syna, któremu zechciałby przekazać swoje królestwo, nie mógłby mu polecić lepszych wskazówek w rządzeniu niż zebrane w powyższej pracy”. W rzeczywistości Machiavelli nie był kimś, kto promował amoralność. Sam wyraźnie nazywał zło złem, a zbrodnię zbrodnią. Jego wizja brała się z obserwacji rzeczywistości, która przekonywała go o tym, iż w określonych okolicznościach (gdzie wszyscy wokół działają przebiegle i bronią własnych korzyści) działanie wedle zasad moralnych to skazanie się na klęskę. Moralność jest domeną ludzkiego sumienia, w sferze polityki chodzi zaś o uzyskanie określonych korzyści.

Panel klienta

Nazwa użytkownika:

Hasło:

Polecane Publikacje
Słownik Licealisty

Wiedza o społeczeństwie - maturalna praca pisemna

Wiedza o społeczeństwie - Analiza tekstów źródłowych