Ludobójstwo

Inaczej genocide, jest to pojęcie stworzone po II wojnie światowej, oficjalnie użyte po raz pierwszy w czasie procesu norymberskiego; procesu, którego zadaniem było osądzenie hitlerowskich zbrodniarzy wojennych i twórców systemu, który doprowadził do wymordowania milionów ludzi. Ludobójstwo cechuje przede wszystkim skala i planowość dokonanych zbrodni. Nie jest to bowiem prosty wynik podejmowanych działań zbrojnych, ale efekt szerokiego planu mającego doprowadzić do likwidacji bądź radykalnego okrojenia jakiejś społeczności. Ludobójstwo jest działaniem prowadzonym przeciwko osobom bezbronnym (cywile, jeńcy wojenni), które w świetle określonej ideologii stanowią cel bezwzględnej eliminacji.

Jednoznacznie za zbrodnie ludobójstwa uważa się ofiary dwóch największych totalitaryzmów – nazistowskiego i sowieckiego. Ten drugi miał dodatkowo swoją pokaźną grupę wcieleń (jak choćby chiński czy kambodżański), które skalą nie odbiegały od swojego pierwowzoru. Istnieją jednak spory dotyczące czasów bardziej odległych, wobec których przekonanie o ludobójstwie nie jest tak powszechne. Uważa się bowiem, iż ludobójstwem były w okresie rewolucji francuskiej wojny wandejskie czy też cały proces kolonizacji obu Ameryk (zarówno wpierw przez Hiszpanów i Portugalczyków, a następnie w czasie zdobywania zachodnich rubieży kontynentu północnoamerykańskiego).

Najświeższymi ludobójstwami są zbrodnie popełnione w czasie wojny w byłej Jugosławii – masakra w Srebrenicy popełniona przez wojska Serbskie na bośniackich muzułmanach, a także zbrodnie popełnione w Afryce, szczególnie w Darfurze oraz Rwandzie. Część środowisk opiniotwórczych uważa też, iż formą ludobójstwa była zbrodnia popełniona przez reżim stalinowski w czasie II wojny światowej na polskich oficerach w Katyniu.

Panel klienta

Nazwa użytkownika:

Hasło:

Polecane Publikacje
Słownik Licealisty

Wiedza o społeczeństwie - maturalna praca pisemna

Wiedza o społeczeństwie - Analiza tekstów źródłowych