Liga Państw Arabskich

Jest to organizacja międzynarodowa powołana do życia przez podpisanie 22 marca 1945 r. w Kairze protokołu aleksandryjskiego. Dokonało tego siedem państw: Egipt, Irak, Liban, Arabia Saudyjska, Syria, Transjordania (od 1949 Jordania) i Jemen. W sumie przez kilkadziesiąt lat działalności członkami organizacji były 22 podmioty – 21 państw i jeden podmiot reprezentujący społeczność nie posiadającą państwa, a jedynie obszar autonomiczny – Organizacja Wyzwolenia Palestyny. Były to poza krajami założycielskimi Algieria, Bahrajn, Komory, Dżibuti, Kuwejt, Libia (wystąpiła z Ligi w roku 2002), Mauretania, Maroko, Oman, Katar, Somalia, Południowy Jemen, Sudan, Tunezja i Zjednoczone Emiraty Arabskie. OWP została przyjęta do Ligi w roku 1976. Na dziesięć lat zawieszany w prawach członka był Egipt (w latach 1979 – 89, po podpisaniu pokojowych porozumień z Izraelem).

Główna działalność Ligii miała dotyczyć współpracy w zakresie polityczno – gospodarczym, ale także poruszać się w takich kwestiach jak kultura czy edukacja. Głównym bodźcem był jednak coraz silniejszy ruch syjonistyczny, który doprowadził do powstania po II wojnie światowej państwa Izrael (maj 1948 r.). Arabowie uznający istnienie państwa żydowskiego za zagrożenie, chcieli tworzyć stały front dla kontrolowania sytuacji na Bliskim Wschodzie i rozwoju osadnictwa Żydowskiego w Palestynie. Istotna była też kwestia rozbudzanych coraz silniej tendencji niepodległościowych krajów zależnych od francuskiej kontroli.

Siedzibą Ligi Państw Arabskich jest Kair, a w ramach jej działalności wszyscy członkowie posiadają 1 głos. Członkiem organizacji może zostać każde niepodległe państwo arabskie, które podpisze dokumenty akcesyjne. W przeszłości działalność Ligi niejednokrotnie ustawiała się konfrontacyjnie do toczących się wydarzeń (stosunki z Izraelem kryzys algiersko-francuski, krytyka Egiptu za pokój z Izraelem podpisany w Camp David), jednak spełniła też pozytywną rolę w wielu konfliktach:   arbitraż Egiptu i Arabii Saudyjskiej w sporze libańsko – syryjskim (1949 rok) oraz mediacje w sporze iracko – kuwejckim (1961 rok). A w ostatnich latach usilnie podejmowała działania nad poprawą stosunków z Izraelem.  Mimo postulatów ekonomiczno-kulturalnych główną treścią działalności Ligi na przełomie XX i XXI wieku działalność Ligi Państw Arabskich skupiała się na kwestii pokoju na Bliskim Wschodzie, działania na rzecz powołania do życia państwa palestyńskiego oraz interwencja Stanów Zjednoczonych i ich sojuszników w Iraku w 2003 roku.

Panel klienta

Nazwa użytkownika:

Hasło:

Polecane Publikacje
Słownik Licealisty

Wiedza o społeczeństwie - maturalna praca pisemna

Wiedza o społeczeństwie - Analiza tekstów źródłowych