Ksenofobia

Nazwa tej postawy wywodzi się od zestawienia ze sobą dwóch greckich słów: ksenos – obcy oraz phobos – strach, przerażenie. Jej cechą charakterystyczną jest irracjonalna niechęć i wrogość wobec innych narodów, grup etnicznych bądź religijnych. Nie jest to jednak prosty strach, ale zintelektualizowany, przypisujący określonym osobom, grupom czy społecznościom pewne cechy i wartości. Nie moglibyśmy przecież powiedzieć, iż strach rodzący się w ludziach na skutek realnego zagrożenia życia (wojna) ma charakter ksenofobiczny. Jest strachem przed krzywdą. Śmiercią. Strachem przed tym, co niesie przemoc. Jeśli jednak rozmowa o określonej grupie społecznej bazuje na pewnej dozie przekonań mających charakter stereotypu, wyobrażenia, myślenia magicznego, przypisującego jej określone postawy, odpowiedzialność za zło zarówno to przeszłe, jak i przyszłe, wtedy mamy do czynienia z ksenofobią.

Niejednokrotnie postawa ta wiąże się z niechętnym stosunkiem do wszystkiego, co obce. Elementem, który często towarzyszy ksenofobii jest bezkrytyczny stosunek do własnego narodu, czyli szowinizm. Jeśli chodzi o źródło ksenofobii, często rodzi się z powielanych społecznie stereotypów na temat konkretnych narodów czy grup, a dodatkowo wzmacniane jest przez działające grupy polityczno-społeczne, posiłkujące się irracjonalnymi lękami dla umacniania spoistości danej społeczności i scalania swoich zwolenników. Postawa ksenofobiczna bazuje na dychotomicznej strukturze świata, w której dochodzi do zderzenia jakichś dwóch całkowicie odmiennych kultur, cywilizacji, postaw, światopoglądów: nas i ich. MY jesteśmy reprezentantami owej właściwej, dobrej postawy, ONI tej złej.

Panel klienta

Nazwa użytkownika:

Hasło:

Polecane Publikacje
Słownik Licealisty

Wiedza o społeczeństwie - maturalna praca pisemna

Wiedza o społeczeństwie - Analiza tekstów źródłowych