Internalizacja

Proces polegający na uwewnętrznieniu określonych przekonań i uznaniu ich za swoje własne. Najbardziej zasadniczy wymiar internalizacji dokonuje się w pierwszych 20 – 30 latach życia, co nie zmienia faktu, iż w różnym zakresie może dokonywać się przez całe życie. Internalizacja wiąże się zatem z osobistym wyborem określonego zespołu treści, które przybierając kształt światopoglądu, stają się jedną z głównych składowych osobowości. Stanowi zatem kluczowy element socjalizacji, a w szerszym sensie także budowania grupowego bądź społecznego porządku – jeśli bowiem osoba zinternalizuje dane treści, wtedy sama staje się dla siebie instancją nadzorującą ich urzeczywistnianie. A działając w sposób całkowicie spontaniczny i zgodny z własnymi przekonaniami, działa na rzecz ich ugruntowywania i rozpowszechniania. Tak więc tylko zinternalizowanie społecznych przekonań i wartości gwarantuje spoistość istniejącego porządku społecznego. W przeciwnym razie potrzebna jest zewnętrzna kontrola.

W społeczeństwach opartych na jednorodnym zespole przekonań, internalizacja stanowi naturalny proces przyswajania sobie społecznych treści, które docierają do jednostek w sposób nie zaburzony. Inaczej jest w przypadku społeczeństw spluralizowanych i demokratycznych, gdzie rywalizuje z sobą wiele wizji dobrego i wartościowego życia. W takich warunkach docierające do jednostek treści niejednokrotnie się wzajemnie wykluczają, a internalizacja wyraża się niekiedy poprzez bunt dla dominującego modelu życia.

Panel klienta

Nazwa użytkownika:

Hasło:

Polecane Publikacje
Słownik Licealisty

Wiedza o społeczeństwie - maturalna praca pisemna

Wiedza o społeczeństwie - Analiza tekstów źródłowych