Id

Jedna z trzech składowych (obok ego i superego) osobowości człowieka wedle modelu stworzonemu przez Zygmunta Freuda. Id ma charakter biologiczny, to znaczy jego źródło znajduje się w dziedzicznych i wrodzonych skłonnościach psychicznych, warunkowanych dodatkowo popędami. Jest w ścisłej zależności z procesami fizjologicznymi zachodzącymi w ludzkim organizmie, a zatem warunkowany jest przez relację przyczynowo-skutkową (bodziec-reakcja). Jego podstawowym dążeniem jest redukcja odczuwanego napięcia, którą Freud nazwał zasadą przyjemności. Najbardziej charakterystycznym elementem należącym do id jest drzemiąca w człowieku potrzeba zaspokojenia seksualnego, której Freud przyznawał kluczowe znaczenie. Popędy jednostki wywołują w niej określone poczucie braku i chęć jego zaspokojenia. To dążenie do zaspokojenia wzmacniane jest przez nasilające się napięcie. Jednak jednostka nie może znieść owego napięcia w dowolny dla siebie sposób – istnieje bowiem superego, a zatem zespół wytycznych normatywnych akceptowanych w danej kulturze, stanowiących na skutek socjalizacji element ludzkiej osobowości. Człowiek musi zatem jakoś zintegrować id z superego, aby nie doszło do wewnętrznego konfliktu. Jeśli tego nie uczyni, to albo (realizując działanie do którego składnia go id) popadnie w konflikt ze społeczeństwem, albo (powstrzymując się od tego działania) popadnie w jedną z wielu nerwic.

Panel klienta

Nazwa użytkownika:

Hasło:

Polecane Publikacje
Słownik Licealisty

Wiedza o społeczeństwie - maturalna praca pisemna

Wiedza o społeczeństwie - Analiza tekstów źródłowych