Doktryna Breżniewa

Nazwa doktryny polityczno – wojskowej biorącej swoją nazwę od nazwiska I Sekretarza KC KPZR Leonida Breżniewa. Nie on był jednak jej pomysłodawcą, ale Siergiej Kowalow, który zaprezentował ją na łamach dziennika Prawda 26 września 1968 roku w artykule „Suwerenność i międzynarodowe zobowiązania państw socjalistycznych”. W tym samym roku przedstawił ją na forum ONZ Andrzej Gromyko – Radziecki minister spraw zagranicznych, gdzie poza państwami zachodnimi oprotestowały ją Chiny, Albania, Jugosławia, a nawet Rumunia (będąca członkiem Układu Warszawskiego). Doktryna była post factum próbą usprawiedliwienia interwencji w Czechosłowacji i głosiła prymat wspólnoty państw socjalistycznych nad ich indywidualną suwerennością. Przekładając to na język działania oznaczała, iż w wypadku wydarzeń niepokojów społecznych mogących doprowadzić w którymś z krajów bloku komunistycznego do uzyskania politycznej niezależności (a zatem do zmiany ustroju i wyjścia z sojuszu wojskowego i gospodarczego), pozostałe kraje tego bloku przyznawały sobie prawo udzielenia „pomocy” i przywrócenia „porządku”. Tłumaczono zatem ideologicznie, iż interwencja zbrojna jest nie tyle formą agresji, co obroną przed zalewem obcej ideologii próbującej dokonać rozłamu wśród „zaprzyjaźnionych” państw.

Panel klienta

Nazwa użytkownika:

Hasło:

Polecane Publikacje
Słownik Licealisty

Wiedza o społeczeństwie - maturalna praca pisemna

Wiedza o społeczeństwie - Analiza tekstów źródłowych