Dobro osobiste

Jest to pojęcie odnoszące się do zespołu dóbr o charakterze niemajątkowym przynależnych każdej osobie fizycznej od momentu jej narodzin i będące z nią w nierozerwalnym związku. A zatem na relację dóbr osobistych z daną osobą nie ma wpływu ani jej stan psychiczny (świadomość), ani inne obiektywne okoliczności. Są one także elementem niezbywalnym i niedziedzicznym.

Występuje pewna trudność w określaniu czym jest dobro osobiste, gdyż w polskim kodeksie cywilnym nie istnieje definicja tego pojęcia. Ustawodawca ograniczył się jedynie w art. 23 kodeksu cywilnego do wyliczenia pewnego zbioru tych dóbr, pozostawiając jednak ów zbiór otwartym. Ma to ewidentny związek z charakterem tych dóbr, które niejednokrotnie posiadają znamię wartości moralnych, a zatem zależnych od wielu czynników nie mających charakteru obiektywnego. Dochodząc swoich praw w kwestii naruszenia dóbr osobistych udowadnia się sądowi, iż rzeczywiście nastąpił określony uszczerbek tych wartości dla powoda. Przesądzające jest zatem w jakiejś mierze osobiste doświadczenie. Dobrym przykładem jest choćby kwestia obraza uczuć religijnych, która dla różnych osób może zaczynać się w innym miejscu określonego zachowania czy też ocena w jakim stopniu czyjaś wypowiedź naruszyła godność danej osoby.

Wśród dóbr, które wymienia wspomniany art. 23 znajdują się takie, jak np.: wolność, cześć (dobre imię, godność) nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji czy twórczość artystyczna, naukowa bądź też związana z wynalazczością.

Panel klienta

Nazwa użytkownika:

Hasło:

Polecane Publikacje
Słownik Licealisty

Wiedza o społeczeństwie - maturalna praca pisemna

Wiedza o społeczeństwie - Analiza tekstów źródłowych