Asymilacja

Proces polegający na przyjęciu przez jednostkę i grupę społeczną cech kulturowych charakterystycznych dla dominującej demograficznie i kulturowo społeczności. Przykładem może być nabywanie przez daną grupę etniczną cech dominującej grupy narodowej. Asymilacja obejmuje zarówno zmiany o charakterze społecznym (przejawy zewnętrzne życia jednostek i grup), jak i psychicznym (sposoby myślenia i wartościowania), przez co jest najdalej posuniętą formą przystosowania się jednostki bądź grupy do życia w społeczności początkowo różniącej się kulturą. Polega zatem na całkowitym przyswojeniu przez jednostkę lub grupę etniczną właściwości i wartości kultury dominującej, w taki sposób, iż następuje pełna identyfikacja (także psychologiczna) z tą kulturą. Oznacza to wówczas, iż osoba zasymilowana po przystosowaniu się odrzuca wszystkie dotychczasowe wartości i wzory kultury, przyjmując nowe w pełni identyfikując się z nimi.

Pojęcie asymilacji można także opisać jako proces występujący przy zmianie miejsca zamieszkania (np. na skutek migracji), w sytuacji, gdy wiąże się to ze zmianą kulturowego otoczenia społecznego i koniecznością internalizowania cech kultury społeczności dla siebie obcej. Można także rozumieć to jako całokształt zmian psychicznych i społecznych, którym ulegają jednostki i grupy po odłączeniu od swojej społeczności pierwotnej. Z asymilacją najczęściej mamy do czynienia w przypadku mniejszości narodowych i etnicznych, które znalazły się w obrębie nowego państwa na skutek zmian granic, a także w przypadku imigrantów. Zjawisko to może mieć charakter naturalny, niewymuszony przez prowadzenie aktywnej polityki ze strony państwa, ale także może wynikać z jego działań o charakterze administracyjnym.

Samo pojęcie asymilacji wywodzi się ze Stanów Zjednoczonych, gdzie nabrało rozgłosu w latach 20-ych XX w. dla opisania procesów włączania się kolejnych fal imigrantów w amerykańskie społeczeństwo. Od samego początku wskazywano, iż procesy asymilacyjne mogą się od siebie dość znacząco różnić w zależności od takich kwestii jak: liczebność grupy mniejszościowej, jej skupienie lub rozproszenie przestrzenne, jej wewnętrzna integracja, spoistość i poczucie odrębności, skala odmienności kulturowych rozpatrywanych grup, sytuacja ekonomiczna grupy mniejszościowej, określone uprzedzenia i utrwalone odczucia poszczególnych grup społecznych wobec siebie, czy wreszcie przeszłe stosunki rozpatrywanych społeczności. Kiedy jednak pojęcie asymilacji zaczęto kojarzyć z polityką Stanów Zjednoczonych wobec Indian, zyskało ono na trwałe silnie negatywne zabarwienie.

Asymilacja może mieć różny stopień w zależności od różnicy pomiędzy kulturą macierzystą, a kulturą kraju przybycia. Choć bez względu na tą różnicę zawsze wiąże się z pewnymi koniecznymi zmianami mogącymi stanowić dla jednostki element dyskomfortu i rodzić w niej odczucie obcości.

Kwestia asymilacji najczęściej ujawnia się w przypadku, kiedy w danym kraju istnieje duża grupa imigrantów pochodzących z kraju o znaczących różnicach kulturowych niż kraj przybycia. Przykładem może być Francja i imigranci z krajów Maghrebu. W ich przypadku tylko niewielka część poddaje się asymilacji o charakterze naturalnym i niewymuszonym. Pozostali często prowadzą życie całkowicie nie przyjmujące faktu zamieszkiwania w nowych okolicznościach społeczno-prawno-kulturowych. Tworzą getta, w których żyją w oparciu o zasady charakterystyczne dla ich kraju macierzystego. Innym przykładem byli Żydzi na terenie Polski przedwojennej – ich społeczność akceptowała pewien konieczny zakres dostosowania się (prawo, zwyczaje), zachowując do samego końca bardzo silną odrębność i identyfikację z grupą macierzystą.

Panel klienta

Nazwa użytkownika:

Hasło:

Polecane Publikacje
Słownik Licealisty

Wiedza o społeczeństwie - maturalna praca pisemna

Wiedza o społeczeństwie - Analiza tekstów źródłowych