Akredytacja

Pojęciem tym określa się zespół czynności prawnych prowadzących na gruncie prawa międzynarodowego do oficjalnego uznania reprezentanta danego państwa jako szefa misji dyplomatycznej w państwie przyjmującym. Dla zrealizowania akredytacji kandydat otrzymuje specjalny dokument zwany listem uwierzytelniającym, na którym zostaje złożony podpis głowy państwa wysyłającego i który zostaje wręczony głowie państwa przyjmującego. W przypadku dyplomatów akredytowanych przy Organizacji Narodów Zjednoczonych listy uwierzytelniające trafiają do sekretariatu organizacji. W wyjątkowych przypadkach – za zgodą państw przyjmujących – istnieje możliwość, aby szef misji dyplomatycznej był akredytowany w więcej niż jednym państwie jednocześnie; taka sytuacja może mieć miejsce, gdy ilość spraw w państwach regionu nie jest duża, a utrzymanie dwóch osobnych zespołów na misjach uznaje się za zbędny koszt.

Akredytacja może być docelowo „lokowana” na dwa sposoby. W pierwszym wypadku przy głowie państwa (prezydencie bądź monarsze) i wtedy szef misji dyplomatycznej nosi tytuł ambasadora, a w przypadku dyplomacji watykańskiej (papieskiej) nuncjusza. W drugim wypadku osoba jest akredytowana przy ministrze spraw zagranicznych i nosi miano charge d’affaires. Rozwiązanie to stosuje się zarówno na stałe, jak i tymczasowo, co może wynikać z trzech przyczyn: 1) gdy ambasador jest nieobecny lub nie może sprawować swoich funkcji, 2) gdy nastąpiło pogorszenie stosunków dyplomatycznych i ma to charakter pewnej polityczne demonstracji oraz 3) w sytuacji, gdy po okresie kryzysu nawiązuje się na nowo regularne stosunki dyplomatyczne.

Panel klienta

Nazwa użytkownika:

Hasło:

Polecane Publikacje
Słownik Licealisty

Wiedza o społeczeństwie - maturalna praca pisemna

Wiedza o społeczeństwie - Analiza tekstów źródłowych